Jesteś tutaj

Synagogi w Kraśniku

Kraśnik jako miasto Tęczyńskich posiadał prawo zabraniające osiedlać się Żydom wewnątrz jego murów. Jednak lokalizacja miasta na szlaku handlowym przyciągała ludność żydowską, która też nie ustawała w staraniach o prawo do zamieszkania wewnątrz miasta. Stało się to możliwe dopiero w XVI w. po zmianie właściciela Kraśnika. A że nie ma nic za darmo, obciążono Żydów opłatami na rzecz właściciela miasta. Zasiedlili okolice rynku. Wybudowali też drewnianą synagogę. Sytuacja Żydów w Kraśniku uległa zmianie po pożarze miasta z roku 1637. O wywołanie pożaru oskarżono jednego z nich i zastosowano wobec całej społeczności sankcję w formie zakazu zamieszkiwania w okolicach rynku. Podczas tego pożaru spłonęła i drewniana synagoga. Miejsce na nową bożnicę wyznaczono w pobliżu murów miejskich. Budowa trwała od 1637 do 1654 roku. Nowy budynek był murowany i utrzymany w stylu barokowym. Przetrwał kataklizmy w postaci zamieszek podczas powstania Chmielnickiego i najazdu Szwedów. W wiekach XVIII i XIX dobudowano do niego babiniec od strony północnej i przedsionek z babińcem od strony zachodniej.

Obrazek

Pokaż Judaika na większej mapie

Sala główna mogąca pomieścić 400 osób szybko okazała się za mała dla wszystkich wiernych. Dlatego w XIX wieku obok Wielkiej Synagogi pojawiła się Synagoga Mała. Pełniła ona także funkcje domu kahalnego i szkółki.

Obrazek
Jednoczesne działanie dwóch bożnic było równoznaczne z obecnością w mieście dwóch rabinów. Napięcie wywołane wojną w roku 1914 wybuchło w mieście w postaci wystąpień antyżydowskich, jednak zabicie obu rabinów było dziełem Rosjan, którzy wkrótce utracili to miasto. Jeżeli chodzi o stosunki ludnościowe to po wybudowaniu kolei nadwiślańskiej Kraśnik utracił swoje dawne znaczenie i postępowało ubożenie jego mieszkańców. Przez ponad 100 lat większość mieszkańców stanowili wyznawcy judaizmu.

Synagogi kraśnickie zostały zdewastowane przez okupantów niemieckich podczas II wojny światowej. Po jej zakończeniu w Wielkiej Synagodze umieszczono warsztaty spółdzielni rzemieślniczej, a w Małej Synagodze magazyn. Kolejny okres naznaczony postępującą dewastacją to lata 1980 - 1989 gdy budynki pozostawały niezagospodarowane.

Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Powyższe zdjęcia powstały w kwietniu 2009 roku. Jesienią tego samego roku pojawiła się na ścianie Wielkiej Synagogi tablica:

Obrazek
Inne zdjęcia z tego samego czasu (tj listopada 2009)

Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
I wszystkie te zdjęcia już się zdezaktualizowały ponieważ w roku 2010 ruszyły znów prace remontowe.

Będąc w Kraśniku nie miałem możliwości zobaczenia wnętrz budynków. Wszystkie otwory zabite były deskami. Jednak artykuł w Wikipedii poświęcony Małej Synagodze jest zaopatrzony w zdjęcia jej wnętrza i tam odsyłam zainteresowanych Mała Synagoga w Kraśniku

Etykiety: 

Odpowiedzi

Uważam iż takie budynki powinny być przeznaczone dla ogółu społeczeństwa. Czy są to katolicy , judaiści czy islamiści. Ja osobiscie otworzyłbym tam galerię sztuki nie żadne muzeum. Aby wszelkie nacje mogły utożsamiać się ze sztuką nie tylko lokalną ale światową.I co wy na to. Miasto pewnie zamieni te historyczne mury na mauzoleum które będą odwiedzać pewnie tylko wycieczki z Izraela w drodze z Majdanka do Oświęcimia.Ale nie o to chodzi. Musimy się jednoczyć a nie dzielić . A sztuka łączy!

Nikomu nie zależy na zrobieniu z kraśnickich synagog zamkniętego mauzoleum. Nie będą też zapewne sprzedane jak parę innych w których są dziś sklepy.

Wolny dostęp i brak kontroli dostępu może niestety oznaczać, że cały remont to zupełnie niepotrzebna inwestycja. Przykładem niech będzie kraśnicki cmentarz żydowski. Miejsce zapomniane i zniszczone.

Odpowiedz